Deze waterlelie gekenmerkt door witte, zoet riekende bloemen met lange, smalle kroonbladeren verder door de smalle, ovale en gladde bladeren die aan de voet uitlopen in lange slippen.
De N. odorata is veel gebruikt voor kruisingen; hij is goed winterhard maar houdt wel
veel van niet al te koud water. Rijke bloei, heerlijke geur, smalle kroonbladen en vaak ook rode bloemkleur van de hybriden zijn kenmerken afkomstig van N. odorata.


Een belangrijke vorm is 'Minor', die evenals alle dwergachtige waterlelies geschikt is voor kleine bassins; dit is ook het geval bij 'Minor Rosea' en 'Rubra', beide rood- bloeiende cultuurvariëteiten.

Van de hybriden moeten we noemen: 'Sulphurea' en 'Sulphurea Grandiflora' beide met gele bloemen en ontstaan uit de kruising N. flava x N.odorata; deze beide cultivars behoren tot de beste geelbloeiende waterlelies. 'Turicensis' is betrekkelijk zwak en bloeit roze; 'Hermosa' met talrijke roze bloemen is wel eens in het wild gevonden en is ongetwijfeld ook een afstammeling van N. odorata.