Dit is een van de mooiste waterplanten, die in de gehele noordelijk gematigde zone in moerassen en stilstaand water te vinden is; ook bij ons komt hij voor, maar is tegenwoordig zeldzaam.
De planten vormen een vrij lange, vaak vertakte wortelstok, die aan de top bebladerd is; in de herfst vallen zowel de bladeren als de wortels af en in maart/april komen ze er weer aan. Het achterste, bladloze gedeelte van de wortelstok, dat vaak wat gekromd is, waarnaar de naam is gegeven, doet eigenlijk
niet meer mee en sterft op den duur af. Bij cultuurplanten kan men deze delen ook verwijderen.


Einde mei tot in juni verschijnen de bloemen, die door een groot wit schutblad (spatha) omgeven zijn; op de bloemen volgen in de late zomer de bessen, die een sieraad voor de planten zijn. Soms bloeit de Calla in de zomer nog eens en dan heeft men de laatste vruchten pas in de herfst. De bladeren zijn hartvormig en glimmend groen.

De Calla heeft één nadeel: de gehele plant en in het bijzonder de bessen zijn giftig; men moet dus oppassen met kinderen.
Deze soort stelt overigens weinig eisen, groeit eigenlijk overal, wanneer er maar water is; hij verdraagt ook lichte schaduw. Het water mag niet te diep zijn, anders komen de planten niet tot hun recht.